Read my blog's...

This is....
RSS
Showing posts with label ЯРИЛЦЛАГУУД. Show all posts
Showing posts with label ЯРИЛЦЛАГУУД. Show all posts


Д.Батхуяг: Бид “тоглоомын дүрэм”-ээ нэг мөр, ойлгомжтой болгох ёстой

Ашигт малтмалын газрын дарга Д.Батхуягтай сэтгүүлч Г.Идэрхангай ярилцлаа


Та Засгийн газрын хэрэгжүүлэгч агентлагийн даргын албыг хүлээн авсан даруйдаа хууль бусаар олгогдсон хайгуулын болон ашиглалтын 5000 орчим лицензийг хураах арга хэмжээ авсан. Гэвч лиценз хураалгаж байгаа компаниудын зүгээс нэлээд гомдол гарч байна. Энэ ажлын явц хэр байна вэ?

Би Ашигт малтмалын газрын даргын албыг хүлээж аваад хоёр жил гаруй болж байна. Ерөнхий сайдын өгсөн чиглэлийн дагуу лиценз олголтыг хууль журмын хүрээнд цэгцлэх үүрэг надад ногдсон. Нэг үгээр, дөрвөн жилийн хугацаанд миний хийж гүйцэтгэх гол ажлуудын нэг энэ байх болно. Анх намайг ажил хүлээж авахад 48.2 сая орчим га газар нутагт хайгуулын болон ашиглалтын 5187 лиценз үйлчилж байсан. Өнөөдөр үүнээс 21 сая га гаруй газрыг чөлөөлж, төрийн мэдэлд аваад байна. Яг одоо хайгуулын 3155, ашиглалтын 1134 орчим лиценз дээр бидний ажил төвлөрч байгаа. Ашиглалтын лицензийн тоо тодорхой хэмжээгээр өсч байна. Хайгуулаас ашиглалтын лиценз рүү шилждэг болохоор ингэж өсөх нь ч аргагүй. 3155 лиценз дотор хууль эрх зүйн шүүлт хийнэ. Тэгэхээр лицензийн тоо буурах л байх. Ашигт малтмалын газартай харьцаж байгаа гадаад, дотоодын хөрөнгө оруулагчид Монгол улсын хууль дүрэмд захирагдах ёстой гэсэн ганц, тодорхой зарчим үйлчлэх ёстой. Түүнээс биш төр засаг лицензээ дураа хүрэхээр өгчихөөд, дургүйгээ хүрэхээр буцаагаад авчихаж байгаа хэрэг биш юм. Хууль тогтоомжийг огт хэрэгжүүлдэггүй, тоодоггүй компани, аж ахуйн нэгжүүдтэй бид хариуцлага тооцож ажиллаж байна.

Лицензийг тоо цөөрүүлэх нь Монгол улсын уул уурхайн салбарт ямар эерэг үр дүн авчрах юм бэ. Нүдэнд харагдаж, гарт баригдахуйц шууд үр дүнг хэлээд байна л даа?

Энэ бол тусдаа асуудал. Лицензийн тоог цөөрүүлэх нь цаашид Монгол улсын хөгжил дэвшилд хэр сайн нөлөөтэй юм, уул уурхайн салбарт ямар давуу тал, үр өгөөж өгөх юм бэ. Энэ чиглэлээр Эрдэс баялаг, эрчим хүчний яам бодлого гаргаж ажиллана. Бодлогын хүрээнд авч хэрэгжүүлэх үүрэг даалгаврууд ч бий. Лицензийг тоог энэ байдлаар бууруулаад байвал уул уурхайн салбар ирээдүйд ямар үр дүнд хүрэх нь одоохондоо яг таг хэлчихээр ойлгомжтой биш байна. Үр дүн нь Монгол улсын эдийн засаг, хөгжил дэвшилтэй уялдаж байж л тодорхой болох болов уу.

Ер нь Монголын уул уурхайн лицензтэй холбоотой бүх газар нутгийг ухаж, төнхөөд гадаадынханд өгөөд байна гэсэн буруу ойлголт иргэдэд байх шиг байна. Гэтэл амьдрал дээр нийт газар нутгийн 17,1 хувьд нь хайгуулын, 0,3 хувьд нь ашиглалтын лиценз олгосон. Эндээс Монгол улс газраа бага судлаж байгаа нь харагдаж байна. Нөөцийн асуудал бол яах аргагүй хөндөгдөх сэдэв. Монгол улс газар доорх баялгийнхаа нөөцийн хэмжээг өнөө хүртэл нарийн, тодорхой гаргаж амжаагүй байна. Хэчнээн тонн алт, нүүрсний нөөцтэй юм бэ гэсэн чиглэлээр судалгаа явагдаж байна. Нөөцөө тогтоосны дараа үүнийгээ хэнтэй, хэрхэн ашиглах вэ гэдэг цаашдаа төрийн том бодлогын асуудал.

Ерөнхийлөгч Ц.Элбэгдорж ашигт малтмалын лицензийг шинээр олгох, шилжүүлэхийг хориглосон. Энэ бол мэдээж үндэсний аюулгүй байдлаа эрхэмлэсэн шийдвэр. Гэвч гадаадын хөрөнгө оруулагчдад сөргөөр тусах талтай юм шиг?

Ерөнхийлөгчийн санаачлагаар УИХ-аас шийдвэр гарч хайгуулын лиценз олголтыг 2010 оны арванхоёрдугаар сарын 1-нийг хүртэл зогсоосон. Энэ шийдвэр нь нэг талдаа лицензийг цөөлж байгаа бидний ажилтай уялдаж байна. Харин лиценз шилжүүлгийн тухайд хуулийн хүрээнд явагдаж байгаа. Ер нь хөрөнгө оруулагчид гомдол мэдүүлэхээсээ илүү “Танай хууль хатуу чанга байх нь хамаагүй. Энэ бол танай мэдэх асуудал. Хамгийн гол нь хууль журмаа тогтвортой байлгаж өгөөч” гэдэг. Хайгуулын лицензийг шинээр олгосонгүй гээд манайх санхүүгийн хохирол амсахгүй л болов уу. Манайх лицензийн төлбөрт жилдээ 28-30 орчим тэрбум төгрөг төвлөрүүлдэг. Лицензтэй холбоотой бас нэг том асуудал нь хэний хөрөнгөөр хайгуул хийгээд байна вэ гэдэгт байдаг. Одоогийн хуулиар хөрөнгө оруулагчдын хөрөнгөөр л хайгуул хийлгэх эрхтэй. Мэдээж хэрэг лиценз олголтыг ингэж зогсоосон тохиолдолд төр засаг өөрөө газрын баялгаа судлах бодлогоо тодорхойлж гаргах зайлшгүй шаардлага тулгарч байна. Хайгуулыг хувийн хөрөнгөөр хийлгэхгүй гэвэл нэг бол төсвийн, нөгөө бол гадаадын зээлээр хийхээс аргагүй болно. Хайгуулын ажлын гол зорилго нь баялгаа бүртгэх, мэдэж авах л асуудал шүү дээ. Ашиглах эсэх нь дараагийн алхам.

Ашигт малтмалын тухай хуульд байсхийгээд л өөрчлөлт орох юм. 2006 онд нэмэлт, өөрчлөлт оруулсан хуулийг УИХ-ын намрын чуулганаар бас хэлэлцэх гэж байна?

Ашигт малтмалын хуулийн тухайд ойр ойрхон өөрчлөлтүүд орж байна. Геологи, уул уурхайн салбарын хууль эрх зүйд худалч хүнд унтаад сэрэхэд л нэг өөрчлөлт орчихсон байдаг гэж хөрөнгө оруулагчид ярьж байна. Энэ нь ч хууль хэрэгжүүлэх үүрэгтэй Ашигт малтмалын газарт бэрхшээл учруулдаг юм. Гэхдээ УИХ-аас нэгэнт гаргасан шийдвэрүүдийг Ашигт малтмалын газар зөв, буруу гэж хэлэх эрх байхгүй. Хуулийн хэрэгжилтийг хангах, чанаржуулах нь бидний үүрэг. Хуулийн өөрчлөлтүүдтэй уялдуулаад нэг зүйлийг онцолж хэлье. Уул уурхайн салбар үнэхээр Монгол улсын хөгжлийг авч явах том салбар, гадаадын хөрөнгө оруулагчидтай харилцах салбар юм бол бид “тоглоомын дүрэм”-ээ нэг мөр, ойлгомжтой болгох ёстой. Ашигт малтмалын газар энэ чиглэлээр Ажлын хэсэг гаргаж, хуулийн салбарын тэргүүлэх эрдэмтэдтэй санал солилцож байгаа. Есдүгээр сарын 5-нд Ашигт малтмалын тухай хуулийн шинэчилсэн найруулгын төсөл бэлэн болсон байх ёстой. Уул уурхайн салбар нь зөв замаар хөгжиж байгаа улс орон олон бий. Нөхөн сэргээлтээ хэвийн хэмжээнд хийж, олборлож байгаа ашгаа ард түмэндээ зөв зохистой хүртээдэг бэлэн жишээнүүдийг бид нэвтрүүлж яагаад болохгүй гэж.

“УИХ-ын шийдвэрүүдийг бид зөв, буруу гэж хэлэх эрх байхгүй. Хуулийн хэрэгжилтийг чанаржуулах л үүрэгтэй хүмүүс” гэж та хэллээ. Гэхдээ хууль хэрэгжүүлэх явцад гардаг алдаа оноог дээд түвшинд ил тодоор илэрхийлж байх нь шударга зарчим болов уу. Жишээ нь, эрдсийн хуримтлалтай холбоотой шүүмжлэлийг та хэлж байсан даа?

-2006 оны Ашигт малтмалын тухай хуульд орсон өөрчлөлтөөр эрдсийн хуримтлал гэсэн ухагдахуун орж ирсэн. Хамгийн муу үгийг хуульд суулгаж өгсөн гэж геологчид маань ярьдаг юм. Учир нь овоолоостой шороо хүртэл эрдсийн хуримтлал болдог. Монголын 1.5 сая га газар бүхэлдээ эрдсийн хуримтлалтай. Уг хуулийн заалт нь баялаг байна байхгүй гэсэн утгатай юм. Гэтэл хуульд ийм юмыг эрдсийн хуримтлал гэнэ гэсэн заалт байдаггүй. Энэ бол хуулийн том цоорхой. Хуульд бүх зүйл тодорхой ойлгомжтой бол үүнийг янз бүрээр тайлбарлаад хэрэгжүүлээд байх боломжгүй.

Манайд нэг ордыг эрдсийн хуримтлалгүй гээд өргөдлөө өгөхөд нөгөө нь хуримтлалтай газар гэж гомдол гаргаад эцсийн дүнд Ашигт малтмалын газар гэж яригдах болдог. Тэгэхээр бүх зүйл ойлгомжтой болох нь асуудлыг шударгаар шийддэг байхад, улмаар манай байгууллага, хамт олны маань ч нэр хүндэд хамаатай учраас үүнийг нэг мөр болгох естой асуудал яах арга үгүй мөн л дөө. Тэгэхгүй бол хуулийн энэ заалтаас болж төрийн байгууллагын нэр хүнд ч унаж байна. Цаашид шинээр батлагдах хуулийн заалтуудыг хоёргүй ойлголтоор нарийн зааж өгөх ёстой.

-Геологи, хайгуулын ажлын зардлын доод хэмжээнд хүргэж ажиллаагүй тохиолдолд тусгай зөвшөөрлийг цуцлах заалт бий. Үүнийг мэргэжлийн хүмүүс шүүмжилдэг юм билээ?

Тийм л дээ. Жилд геологи хайгуулын ажлын зардлын доод хэмжээнд хүргэж ажиллах ёстой. Өөрөөр хэлбэл ажил хийгээд доод зардлын хэмжээнд хүргээгүй нь тусгай зөвшөөрлөө цуцлуулаад, огт хийгээгүй нь торгуулаад байдаг нь бас сонин байгаа биз. Хуулийн ганцхан үг л хэрэгжүүлэх, хэрэгжүүлэхгүйн заагт авчирдаг.

2006 оны Ашигт малтмалын тухай хуулиар бол тусгай зөвшөөрлийг тухайн эзэмшигчид нь гурван жилээр олгоно гэж заасан. Үүнийг хоёр удаа сунгаад нийт есөн жил лиценз эзэмших эрхтэй. Энэ хугацаанд хувийн компаниуд эрсдэл үүрээд л явдаг. Гэтэл шинэ хуулиар лицензийг дахин эзэмших хүсэлтэй компаниудыг тусгай сонгон шалгаруулалтаар оруулах гэж байна. Энэ хэр оновчтой заалт вэ?

Өмнө нь хэн түрүүлж өргөдөл өгсөнд нь лиценз олгодог байсан. Одоо ч гэсэн эрдсийн хуримтлалтай талбайгаа сонгон шалгаруулна, бусад газрыг нь өргөдлөө түрүүлж өгсөнд нь өгнө гэсэн систем үйлчилж байгаа. Энэ системээ бид зөв, буруу алин болохыг хууль эрх зүйн орчныг боловсронгуй болгох Ажлын хэсэг, эрдэмтдийн баг зөв дүр төрхтэйгээр гаргаж ирэх байх. Геологи, уул уурхайн салбар зах зээлийн системд шилжсэнээс хойш алдаж, оносоор өдий хүрлээ. Аль болох оноо ихтэй байгаасай гэж санаа тавьж явдаг гол сэдэв энэ шүү дээ. Лицензийг яаж олгох юм, хэнд өгөх юм. Гадаад, дотоодын компаниудын лиценз авъя гэсэн болгонд өгөөд байх юм уу. Сонгон шалгаруулалт гэдэг бол энэ бүхнийг арай төгөлдөржүүлэх санаа л даа.

-Уул уурхайн салбарыг эмх цэгцэнд оруулъя гэвэл “Уул уурхайн нэгдсэн хууль”-тай болъё гэсэн саналууд их гарч байна. Та үүнд ямар санал нэмэрлэх вэ?

Хуулийг сайжруулахаас өөр арга бидэнд байхгүй. Хууль ийм тийм байвал оновчтой гэсэн саналыг бид бүх түвшинд хэлэлцүүлж байгаа. Энд ганц жишээ хэлэхэд, нөхөн сэргээлт гэж том асуудал бий. Өнөөдөр бидний хэрэгжүүлж байгаа хууль болон ирээдүйд хэрэгжүүлэх хуульд оруулах гээд байгаа гол санал бол нөхөн сэргээлтийн төлбөр. Өөрөөр хэлбэл, нөхөн сэргээлтийн төлбөрийг бид урьдчилж авч байя. Тухайн компани гадна, дотны ямар нэгэн хүчин зүйлээс болоод үйл ажиллагаагаа зогсоох юм уу, санхүүгийн цохилтод орвол бид яах вэ. Бид ядахнаа олборлолт явуулж байсан газрыг нь нөхөн сэргээгээд явах ёстой биз дээ. Ингэхийн тулд нөхөн сэргээлтийн төлбөрийн хэмжээг урьдчилан тогтоох хэрэгтэй. Төр тогтоосон хэмжээгээ урьдчилж авъя гэсэн систем л дээ. Хэрэв тухайн компани олборлолтоо маш сайн хийгээд, газраа нөхөн сэргээгээд байвал бид нөхөн сэргээлтийн төлбөрийг нь буцаагаад өгчихье. Ер нь гадаад, дотоодын зарим компани олборлолт явуулсан хэрнээ улсад төлбөр төлсөн эсэх нь тодорхойгүй алга болдог. Тэдний хойноос хөөцөлдөөд явна гэдэг бөөн хэрүүл, шүүх цагдаа, хөрөнгө мөнгөний зардал. Тиймээс дэлхий нийтээр хэрэглэж байгаа нөхөн сэргээлтийн болон уул уурхайн технологийн стандартуудыг бид хуульдаа маш сайн суулгах естой болов уу.

“Гол мөрний урсац бүрэлдэх эх, ойн сан бүхий газарт олгогдсон ашигт малтмалын тусгай зөвшөөрлийг цуцлах тухай хууль”-ийг тойрсон маргаан гарсаар байна. “Урт нэртэй” хуулийн үзэл санааны талаар юу хэлэх вэ?

Энэ хуулийн үндсэн санаа, агуулга нь зөв. Монгол улсын геологи, уул уурхайн салбар нь ганцаараа хөгжөөд, тэр нь хөгжил дэвшлийн дээд цэг болно гэвэл эндүүрэл. “Урт нэртэй хууль”-иас авах зүйл олон бий. Нэгдүгээрт, Монгол улс ойн сав, усны эх бүрдэх болон урсацынхаа координатыг тодорхой хэмжээгээр тогтоочихлоо. Энэ бол том амжилт. Гэхдээ хуулийн арга зүй талаасаа бол хэрэгжүүлэхэд жаахан төвөгтэй юм билээ. Төр их хэмжээний нөхөн төлбөрийн өрөнд орох магадлалтай. Олборлолт хийж байгаа компаниудын үйл ажиллагааг зогсоочихоод нөхөн сэргээлт хийлгэнэ гээд байдаг. Ашиг олоогүй зарим компани яаж ажиллах юм бол.

Танайх энэ хуулийн хүрээнд ямар нэгэн судалгаа хийсэн үү?

Судалгаа хийж байгаа. Бидний тооцож үзсэнээр нэгдүгээрт, нөхөн төлбөрийн хэмжээ 5,1 орчим их наяд төгрөг байгаа. Манай улсын төсөвт ийм их мөнгө бий юу. Тэгэхээр энэ хуулийг аргачлалаар нь зохицуулах арга байна. Ой модтой, устай газар олборлолт хийж байгаа компаниудын тусгай зөвшөөрлүүдийн төлбөрийг нэмэгдүүлж, байгаль орчинд зарах зардлыг нэмэгдүүлэх зэрэг эдийн засгийн аргаар тэмцсэн бол төр өрөнд орохгүй байх боломжтой. Хоёрдугаарт, энэ хуулиар бол нөхөн сэргээлтийн асуудал орхигдсон байгаа. Гуравдугаарт, компаниуд 10, 20 жилээр бизнес төлөвлөгөөгөө хийгээд явж байсан байж таарна. Жишээ нь, тонн алт олборлох гэж байгаа компани гэхэд 5 юмуу, 6 сая долларын хөрөнгө оруулалт хийхээс гадна найм, ес дэх жилээсээ ашгаа олно гэж тооцоолсон байдаг. Яг энэ үед цохилт хийчихээр хүнд байдалд орно шүү дээ, тэр компаниуд. Уг нь лицензүүдийг цуцлах биш, дахиж лиценз олгохыг зогсоох ёстой байжээ гэж салбарын мэргэжилтнүүд ярьж байгаа. Тэгэхээр хуулийг батлаж гаргахаас өмнө олон талаас нь сайн харах хэрэгтэй байгаа биз. Энэ бол миний хувийн бодол юм шүү.

Сүүлийн үед стратегийн том орд газруудыг эдийн засгийн эргэлтэд оруулахтай зэрэгцэн газрын гүний усны нөөцийг нэлээд хөндөж ярих боллоо. Говийн бүсэд гэхэд Балгасын улаан нуурийг гүний усны гол түшиц газраар сонгох нь. Ашигт малтмалын газар гүний усны нөөцийн тал дээр өөрийн байр сууриа хэр илэрхийлж байна вэ?

Энэ бол уул уурхайн салбарын маш сайн анхаарах ёстой сэдэв. Газрын гүний усны нөөцийг алган дээрээ тавьсан юм шиг мэдэж авахгүй бол ирээдүйд манай улс экологийн асар их хохирол амсаж мэднэ. Дэлхийн хэмжээний том том уурхайнууд манай говийн бүсэд ажиллаж эхэллээ. Гэтэл газрын гүний усны нөөцийн талаар хүмүүс тэр бүр хөндөж ярихгүй байна. Энэ талын судалгааны ажилд төрийн бодлогоор, цогцоор нь авч үзэж, хууль эрх зүйн орчинг боловсронгуй болгох ёстой. Түүнээс биш усны нөөцийн тал дээр дор бүрнээ мэдэмхийрч яриад байвал юу ч хожихгүй ээ. Ашигт малтмалын ордуудаасаа олоод байгаа хөрөнгө мөнгө маань эргээд хэрэглэх усаа олж авахад хүрэлцэхээ болих вий дээ гэж санаа зовж байна. Гүний усны нөөц ийм тийм гэж ярьж байгаа хүмүүс ирээдүйд хариуцлага хүлээж чадах уу. 50, 100 жилийн дараа ямар байдалд орохыг судлах л естой.

-“Эрдэнэс Тавантолгой” ХК саяхан нүүрсний анхны хөрс хуулалтаа эхлүүллээ. Үүнийг Тавантолгой ордыг эдийн засгийн эргэлтэд оруулах анхны алхам гэж ч ярих хүмүүс байна. Таныг Ашигт малтмалын газрын даргаар ажиллах хугацаанд стратегийн хоёр том орд хөдөлгөөнд орлоо?

-Оюутолгой төсөл бол Монголын хөгжилд хувь нэмэр оруулах том төсөл. Гэрээг би хамгийн сайн, хамгийн муу гэсэн хоер туйлын аль нэгэнд хамааруулж яримгүй байна. Ерөнхийдөө энэ гэрээ батлагдсанаар Монгол улсын геологи, уул уурхайн салбарт асар их эерэг нөлөө үзүүлсэн. Гэрээн доторхи болж бүтэхгүй зүйлүүд байгаа бол цаг хугацаагаар шалгагдах байх.Ямарч байсан та бидний үе дээр энэ том төсөл хэрэгжиж эхэлж байна Томоохон ордууд ашиглалтад орж эхэллээ. Уул уурхайгаас олсон орлогоо зөвхөн дэлхийн хэмжээнд ажиллах, чадварлаг мянга мянган боловсон хүчин бэлдэхэд зарцуулаасай гэж би хүсч байна. Засгийн газар энэ чиглэлд байгаа боломжоороо ажиллаад эхэллээ.

Тавантолгойн тухайд ордын нөөцийг батлагдсан, батлагдаагүй гэж өнөөдрийг хүртэл яригдаж байна. Орос, Монголын геологчид энэ ордын нүүрсний нөөцийг 6,4 тэрбум, үүнээс 50-60 хувь коксжих нүүрс гээд тогтоочихсон. Геологи, уул уурхайн салбарыг ажиглаад байхад нөөцийг 100 хувь гэж тогтоогоод, үйл ажиллагаа явуулна гэсэн тоглоомын дүрэм байдаггүй байх. Тэгэхээр Тавантолгойн 6,4 тэрбум нүүрсний нөөц дээрээ ТЭЗҮ-гээ хийнэ, бизнесээ тооцно. Цаашид хайгуул хийх явцад 6,4 тэрбум тонн нүүрс есөн тэрбум болохыг үгүйсгэхгүй. Оюутолгойн нөөц ч бас нэмэгдэнэ. Тэгэхээр бид аливаа зүйлийг болох бүтэх талаас нь харж яримаар байгаа юм. Тавантолгой ордыг аль болох хурдан ашиглах ёстой. Нүүрсний үнэ маргааш хэд болохыг хэн ч мэдэхгүй. Хэдэн жилийн өмнө нүүрс ямар үнэтэй байсныг мэдэх хүн олон л байх. Дэлхийн томчууд орхисон орд шүү дээ, Тавантолгой. Харин сүүлийн хэдэн жилд нүүрсний үнэ өсч, дээр дооргүй Тавантолгой гэж оволзоод байх боллоо. Биднийг хэлэлцэж байх хооронд нүүрсний үнэ дахиад унахыг тааж хэлэх хүн байхгүй. Хятад, Орос хоёр транзит тээврийн үнээ нэмбэл бид яах вэ. Бүх зүйлийг сайн бодолцож , тунгааж, шаргуу ажиллах хэрэгтэй байх гэж Монгол улсын иргэний хувьд бодож байна даа.


  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS

...


Н.Норов: Монголд цөмийн цахилгаан станц барихгүй л юм бол бид өөрсдөө уран гэж хошуураад гүйгээд байх хэрэг алга


МУИС-ийн Цөмийн судалгааны төвийн секторын эрхлэгч, доктор, профессор Н.Норовтой Г.Идэрхангай ярилцлаа.

Өнөө үеийг “Цөмийн эрчим хүчний дахин сэргэлтийн үе” гэж нэрлэж байгаа

Манай улс 2012 оноос атомын цахилгаан станц байгуулаад 2017 оноос ашиглаж эхлэх төлөвлөгөөтэй гэж зарим эрдэмтэн ярьж байна. Энэ хэр боломжтой хугацаа вэ?

Юуны өмнө, цөмийн эрчим хүчний тухайд нэр томъёоноос эхлэе. Бид “атомын цахилгаан станц” гэж хэлээд сурчихаж. Одоо ганцхан ОХУ л “атомын” гэж хуучин уламжлалаараа гэж нэрлээд байгаа юм. Дэлхий нийтийн сүүлийн үеийн хандлагаа дагаж бид “цөмийн эрчим хүч” буюу /nuclear energy, nucleaг power/ гэж ярих нь оновчтой. Үнэхээр цөмийн эрчим хүчийг хэрэглэх цаг нь ирсэн. Монголд эрчим хүчний хөрөнгө оруулалт ихээхэн шаардлагатай байгаа. Ямар нэг эрчим хүчний технологийн эх үүсвэрийг сонгоод, түүнийгээ цаг алдалгүй барьж, ашиглалтад оруулахад цаад тал нь арван жил шаардагддаг. Цөмийн эрчим хүчний хувьд нэгж массаас асар их энерги авдаг онцлогтой. Жишээ нь, нэг грамм уранаас таваас зургаан сая тонн нүүрснээс ялгарах энерги ялгарч байдаг юм. Энэ талаасаа бол цөмийн эрчим хүчийг ашиглах нь технологи болон эдийн засаг, боловсон хүчний хувьд хамгийн тохиромжтой л доо. Манай улс газар нутаг ихтэй мөртлөө хүн ам цөөхөн. Тийм болохоор нүүрсний уурхай гэж асар том юм барих шаардлага байхгүй. Бурхан бидэнд уран бэлэглэсэн. Тэгэхээр ураны нөөцдөө түшиглээд атомын цахилгаан станц барих хэрэгтэй. Өнөөдөр Монгол улсын хэмжээнд баттай тогтоогдсон 83 мянган тонн уран бий. Энэ бол дэлхийн ураны нэг жилийн л хэрэгцээ.
Ураны нөөц тогтоох стандартууд өөрчлөгдөж байна. Манай улс энэ чиглэлд өмнө нь хойд хөршийн тогтоосон стандартыг барьж байсан.
Олон улсын атомын энергийн байгууллагын тогтоосон стандарт гэж бас бий. Энэ нь 2008 онд өөрчлөгдөж, хуучин баталсан нөөц, нэмэгдэх нөөц гэж ангилдаг болсон. Зарим хэвлэлд Монгол нэг сая тонн ураны нөөцтэй гэж бичсэн байна лээ.
Энэ бол ураны хүдрийн нөөц. Гэхдээ ойрын жилүүдэд дэлхийн ураны үнэд нөлөөлөх хэмжээний нөөц манайд байхгүй.
Уранаа олборлоё, боловсруулж ашиглая гэж бид их ярьдаг. Миний бодлоор ураныг цөмийн эрчим хүчний станц барих бодлогод уялдуулж олборлох нь оновчтой алхам болно. Түүнээс биш гадаадын нэг компани манай нутагт уран олборлоод, түүнээсээ баахан ашиг олж аваад гараад явчихаж болохгүй шүү дээ. Ураныг үнэхээр стратегийн нөөцөд хамруулж байгаа юм бол тэр стратеги нь цөмийн эрчим хүч ашиглахтай зайлшгүй холбогдох ёстой.

Цөмийн цахилгаан станцыг Дорнод болон Дорноговь аймагт барья гэсэн хувилбар хүчтэй сонсогдож байна. Байршлын сонголт хэр оновчтой вэ?

Цөмийн энергийн газар эрдэмтэн, мэргэжилтнүүдийг цуглуулаад цөмийн цахилгаан станцын байршлын талаар ярьсан гэж сонссон. Цөмийн цахилгаан станцын реакторын технологи дотроо олон төрөлд хуваагддаг. Алиныг нь Монголд нэвтрүүлэхээ сайн мэдээгүй байж байршил сонгоно гэдэг өрөөсгөл асуудал. Жишээ нь, сүүлийн үед дэлхийд нүүрс боловсруулаад устөрөгч үйлдвэрлэх зориулалттай өндөр температурын реактор бүхий цахилгаан станцын төслүүд хэрэгжиж байна. Ийм цахилгаан станцыг нүүрсний уурхайд барьдаг юм. Өөр ямар ч сонголт байхгүй. Монгол улсыг эрчим хүчээр хангахуйц их хүчин чадалтай цөмийн цахилгаан станц барья гэвэл эрчим хүчний сүлжээнд ойрхон, газар хөдлөлтийн идэвхгүй бүст орших, хөргөлтийн усны нөөц сав бүхий Хэрлэн голд ойр байрлах Багахангай мэтийн газрыг сонговол зүгээр.

Зөвхөн дулаан үйлдвэрлэдэг станц гэж бий. Улаанбаатар хотыг дулаанаар хангах станц нь нийслэлдээ л байг. Ерөнхийдөө станцыг цахилгаан үйлдвэрлэдэг, дулаан гаргадаг, ус цэнгэгжүүлдэг, нүүрс боловсруулдаг гэсэн үндсэн дөрвөн төрөлд хуваадаг. Цөмийн эрчим хүчний реактор үйлдвэрлэдэг компаниуд олон байдаг. Японы “Мицубиши” компани гэхэд даралтат устай реактор, “Тошиба” буцалсан устай реактор бүтээж байна.

“Цөмийн эрчим хүчний дахин сэргэлтийн үе” ирлээ гэж дэлхийн хэвлэлүүд мэдээлж байна. Томоохон гүрнүүд ч цөмийн цахилгаан станцын тоог нэмэгдүүлэх зорилгоор их хөрөнгө хаясан төсөл, хөтөлбөрийг эрчимтэй хэрэгжүүлж эхэллээ?

АНУ, ОХУ, БНХАУ зэрэг том гүрэн цөмийн эрчим хүчийг хөгжүүлэхээр дор бүрнээ хөтөлбөр гаргасан. Ирэх хорин жилийн дотор эдгээр улс бүр өөрийн нутаг дэвсгэр дээр хорь орчим цөмийн реактор барихаар шаргуу ажиллаж байна. Үнэхээр ч өнөөдрийн цаг үеийг “Цөмийн эрчим хүчний дахин сэргэлт” гэж нэрлэж байгаа. Чернобылийн атомын цахилгаан станцын аймшигт ослоос хойш олон жил өнгөрлөө. Энэ хугацаанд дэлхийн улс орнууд шинээр цөмийн цахилгаан станц бараг бариагүй. Гэхдээ цөмийн технологи үйлдвэрлэгч тэргүүлэх компаниуд өөрсдийн барьсан цөмийн реакторуудын аюулгүй байдлыг хангах тал дээр түлхүү ажиллаж, энэ талын судалгаа шинжилгээг ч өргөн явуулсан. Томоохон төсөл хөтөлбөрүүд ч үүнд чиглэсэн.

Цөмийн цахилгаан станцын “Дөрөв дэх үе”-ийн технологийн талаар тодруулж ярина уу. Аюулгүй байдлыг сайтар хангасан, технологийн хувьд өмнөхөөсөө хамаагүй дэвшилттэй гэж хэлж болох уу?

Үнэхээр орчин үеийн дэвшилтэт реакторын аюулгүй байдлын хувьд байгалийн хуулиар хангагдсан технологи л доо. Цахилгаан тасарлаа гэхэд реактор өөрөө байгалийн эргэлтээр хөрж байдаг. Нөгөө талаас реакторын байгалийн “идэвхгүй” аюулгүй байдлын хамгаалалт сайтай реакторын хүчин чадал 500-600 Мвт-аас бага байдаг. Одоо дэлхий дээр эрчим хүчний 440 реактор ажиллаж байгаа. Үүний 90-ээд хувь нь ойролцоогоор 1000 Мвт-аас их чадалтай. Тэгэхээр үүнээс хүчин чадал нь хоёр дахин бага болж байж байгалийн хуульд үндэслэсэн хамгаалалттай реактор болдог. Ийм хэмжээний чадалтай реактор манай улсад яг тохирно. Монголд өнөөдөр дизелийн болон усан, нүүрсний цахилгаан станцуудын хүчин чадал нийлээд 830 Мвт болдог. Тэгэхээр тус бүрдээ 500 Мвт-ын чадалтай хоёр реактор бүхий цөмийн цахилгаан станц барихад Монгол улсын цахилгаан, эрчим хүчний хэрэгцээг хангана гэсэн үг. Ийм станцыг 60 жил ашиглах боломжтой. Нийтдээ 1.2 тэрбум орчим ам.долларын өртгөөр барина гэсэн тооцоо судалгаа гараад байгаа.

Өмнөд Солонгост цахилгаан, дулаан, ус цэнгэгжүүлэх зориулалттай 100 Мвт-ын чадалтай “SMART” реактор зохион бүтээж байна. Энэ бол манай улсад тохиромжтой. Мөн Японд бүтээж байгаа 10 болон 30, 40 Мтв-ын хүчин чадалтай реакторуудыг аймгийн төвүүдэд ашиглаж болно.
Мэдээж манай улс цөмийн цахилгаан станцаа захиалж хийлгэе гэвэл Өмнөд Солонгос, эсвэл Япон зэрэг гол үйлдвэрлэгч улсад саналаа өгөх хэрэгтэй. Олон захиалга авах тусам реакторын үнэ хямдардаг. Нэг хоёр реактор захиалж авна гэвэл үнэ ихтэй. Арав хорин реактор захиалбал үнэ нь арай багасна. “Hyperion” гэдэг реактор зохион бүтээж байна гэсэн мэдээлэл цацагдангуут 200 гаруй улс захиалгаа уралдах шахам өгчихсөн байх жишээтэй. Тиймээс захиалгаа хурдан өгч байж өөрт тохирсон цөмийн эрчим хүчний технологийг эх орондоо нэвтрүүлдэг юм.

Манай эрчим хүчний хэрэглээний одоогийн нөхцөл байдал дэлхий дахины дулаарлыг бууруулах бодлогын эсрэг чиглэж байгаа. Бүх цахилгаан станц нь Улаанбаатар хотдоо төвлөрчихсөн. Нүүрсээ Улаанбаатар руу галт тэргээр зөөж түлдэг. Нүүрсээ ухах гэж валютаар авдаг түлшээ бас шатаана. Дараа нь төмөр замаар зөөхөд валютаар авдаг түлшээ бас шатаана. Мөнгө л урсаад байдаг. Улаанбаатар хотод IV цахилгаан станц гэхэд хоногт 64 вагон нүүрс шатааж байна гээд бод доо. Төмөр замаар зөөж буй нүүрсний 40 хувь нь ус, арав гаруй хувь нь үнс байдаг юм. Үүнийг цэгцлэх гол алхам бол цөмийн эрчим хүчийг ашиглах явдал.

IV цахилгаан станцыг гадны мэргэжилтнүүд ирж үзээд “Пөөх, энэ чинь XVIII зууны технологи шүү дээ” гэдэг

Монгол улс дэлхийн дулаарлыг бууруулахад өөрийн хувь нэмрийг оруулахын тулд “ногоон эрчим хүч”-ийг зайлшгүй хэрэглэх ёстой гэж Òа хэлэх гээд байна уу?

Хүлэмжийн хий гаргадаггүй, эрчим хүчний цэвэр эх үүсвэр бол сэргээгдэх эрчим хүч буюу цөмийн эрчим хүч. Тэр утгаар нь “ногоон эрчим хүч” гэж ярьж байна. Дэлхийн дулаарлын гол шалтгаан нь нүүрс хүчлийн хий СО2. Хаана юм шатна тэнд СО2 ялгарч байдаг. Киотогийн гэрээгээр олон улс амлалт авсан учир нүүрс шатаахаа багасгаж байна. СО2 нь агаарт ихээр хуримтлагдахаар хүлэмжийн хий үүсч, дулаарал бий болгодог.
Энд нэг зүйлийг онцолж хэлэхэд, дэлхийн томоохон орнуудын автомашин үйлдвэрлэгч компаниуд устөрөгчийн түлшний элементийн автомашинууд үйлдвэрлэж эхлээд байгаа. Монголд ч гэсэн устөрөгчөөр ажилладаг машин орж ирлээ. Яндангаасаа утаа тортог бус, ус гаргаж, агаараа чийгшүүлдэг юм. Дэлхийн дулаарлыг бууруулах нэг арга нь энэ.

Миний бодлоор цөмийн цахилгаан станцаа Багануурын уурхай дээр байгуулаад, улсынхаа цахилгааны хангамжийг шийдчихээд, дээр нь Багануурын нүүрсийг хийжүүлэн, устөрөгч гарган, хотынхоо дулааны асуудлыг шийдчихнэ. Устөрөгч бол химийн хамгийн хөнгөн элемент. Тэгэхээр хөнгөн элементийг халаагаад тусгай хоолойгоор Улаанбаатар руу шахаж болно.Жишээ нь, Арабын бүгд найрамдах улс 20 гаруй тэрбум ам.долларын өртгөөр дэлхийд анх удаа устөрөгч үйлдвэрлэдэг хамгийн том цахилгаан станц байгуулж байна. Энэ нь хамгийн цэвэр эрчим хүчийг л нэвтрүүлэх гэж байгаа хэрэг.
Биднийг цөмийн цахилгаан станц барья гэж ярьсаар байтал дараагийн шинэ технологи энэ мэтээр нэвтрэх нь. Гадны мэргэжилтнүүд манай IV станцыг ирж үзээд “Пөөх, энэ чинь XVIII зууны технологи шүү дээ” гэж дуу алдаж байсан.
Монгол улс эрчим хүчний технологийн хувьд дэлхийгээс 200 жилээр хоцорч явааг энэ яриа харуулж байна. Хөгжилтэй орны хойноос хөгжих гэвэл хэзээ ч гүйцэхгүй. Харин орчин үеийн технологиор амдаж, нэг төвшинд очих боломж бидэнд байна. Өнөөдөр тун гайгүй технологи авчихлаа гэхэд тэр нь таван жилийн дараа огт хэрэггүй болчихож байна шүү.

Аймгийн төвүүдэд тохирсон, маш авсаархан цөмийн эрчим хүчний станцыг дэлхийд бүтээж байгаа гэсэн. Энэ нь хэр хүчин чадалтай юм бэ?

20-30 Мвт-ын хүчин чадалтай, цөмийн цахилгаан станцыг бүтээгээд, одоогоор туршилтын шатандаа явж байгаа. Өмнө нь ийм бага чадалтай цөмийн эрчим хүчний станцыг ашигггүй гэж үздэг, голдуу цэрэг дайны шугамаар л ашигладаг байсан. Гэтэл одоо манай нэг сумын хэмжээнд тохирохуйц, 10-12 Мвт-ын чадалтай станц эрэлт ихтэй байна. Хамгийн сүүлд АНУ-д яг ийм “Hyperion” станц зохион бүтээсэн. Авчирч угсраад 15-20 жил ашигласны дараа буцааж авах боломжтой эд. 20 мянган хүн амтай, аймгийн нэг төвийг энэ станц гэрэл цахилгаанаар бүрэн хангачихна. Үүний нийт өртөг нь 25 сая ам.доллар.

Цөмийн цахилгаан станцыг ашиглах норм хугацаа гэж байдаг байх?

Өмнө нь атомын цахилгаан станцыг 30 жил ашиглах нормтой байсан. Тэгвэл сүүлийн үед баригдаж байгаа цөмийн цахилгаан станцуудыг 60 жил ашиглах боломжтой. Энэ бол урт хугацаа.

Цөмийн эрчим хүчийг энхийн зорилгоор ашиглахгүй байна гэсэн шүүмжлэлд өртдөг Иран, Хойд Солонгос зэрэг улс орон бий. Энэ нь ураныг баяжуулж байгаа зорилгоосоо шалтгаалдаг болов уу? Үүний гол ялгаа юунд байна вэ?
Э
рчим хүч үйлдвэрлэнэ гэдэг нь хамаагүй өргөн хүрээтэй асуудал. Цөмийн зэвсэг гэдэг нь 45 кг уран-235, эсвэл 8 кг плутон-239-ийг хэлдэг. Харин цөмийн түлшин дэх энэ хоёрын изотопын хэмжээ маш бага байдаг. Орчин үеийн цөмийн цахилгаан станцад дөрвөн хувийн уран-235-ийн агуулгатай түлш ашигладаг. Тэгэхээр Монголын эрчим хүчний хэрэгцээг хангах 1000 Мвт-ын чадалтай цөмийн цахилгаан станц барихад жилд 25 тн уран л хэрэглэнэ.

Могойн голын нүүрсний ордыг түшиглэж барих цахилгаан станцын төсөл удахгүй хэрэгжих гэж байна. Ийм дулааны станцууд хэр ирээдүйтэй вэ?

Энэ станц одоогийн тооцоо судалгаагаар бол хөрөнгө оруулалтаа 50-60 жилээс нааш нөхөхгүй юм билээ. Яагаад гэвэл Могойн голын нүүрсний орд нь сайн чанарын чулуун нүүрстэй ч эрчим хүчний зориулалтынх биш. Нүүрсний уурхайг түшиглэж цахилгаан станцыг 120 сая долларын өртгөөр барина гэж байгаа. Гэтэл АНУ-д бүтээж байгаа цөмийн цахилгаан станцыг баривал ердөө 12 жилийн дараа л хөрөнгө оруулалтаа нөхчихнө. Хэзээ ч хөрөнгөө нөхөж чадахгүй станц бол хий дэмий нүүрс идээд байхаас хэтрэхгүй шүү дээ. Агаараа бохирдуулахын хажуугаар нүүрсний нөөц нь багасна. Станц барьсан компани тухайн үедээ гэрэл цахилгааны үнээс ашгаа олж аваад болчих л байх. Ийм ашиггүй зүйлийн төлөө асар их хөрөнгө мөнгө хаях шаардлагагүй. Үүний дэргэд Багануурын хүрэн нүүрс бол цэвэр эрчим хүч үйлдвэрлэхэд зориулагдсан. Нэг грамм уран гурван тонн нүүрстэй тэнцэх илчлэгтэй. Багануурын нүүрс илчлэг муутай учир зургаан тонн нь нэг грамм уранаас гарах илчлэгтэй тэнцдэг. Тэгээд ч уран олборлох технологи нь газар доор уусган баяжуулах арга байдаг. Тоос шороо, ухсан нүх овоолго үүсгэхгүй, байгаль орчинд халгүй технологи буюу шууд хүдрийн биетээс нь уранаа уусгаад авчихдаг юм. Байгаль орчин болоод эдийн засгийн хувьд энэ мэт давуу тал олонтой.

Японы хөрөнгө оруулалт, дэмжлэгтэйгээр Монголд цөмийн цахилгаан станц барина гэж байгаа. Өөрөөр хэлбэл, манай улс АНУ-д захиалгаа өгөөд Японы мэргэжилтнүүд атомын цахилгаан станцыг барьж өгөх ёстой гэж үздэг хүмүүс бий?

Японы эрдэмтэд энэ талаар бидэнд зөвлөгөө өгдөг. Монголд цөмийн эрчим хүчийг хөгжүүлэх гэж байгаа юм бол танай улс АНУ-д бүтээсэн реактор авах ёстой гэж хэлдэг юм. Нэг үгээр хэлбэл олон улсын хэмжээнд зөвшөөрөл авчихвал атомын цахилгаан станцтай болох ажил хурдан бүтэх боломжтой гэсэн. АНУ-ын цөмийн реактор үйлдвэрлэдэг хамгийн том компанийг Япон худалдаад авчихсан. Тийм учраас цөмийн цахилгаан станцыг Японы мэргэжилтнүүд л ирж барих болов уу. Манай улс АНУ-аас цөмийн реактор барих зөвшөөрөл авах гэхээр ОХУ бас барьцах байх. Тэгэхээр ОХУ-тай ураны боловсруулалтын тал дээр хамтарч ажиллах хэрэгтэй санагддаг. Манайхаас ураны баяжмал гарна. Иркутскийн цаахна, Ангарск гэж ураны изотопийн баяжмалын том үйлдвэр бий. Тэндээ баяжлуулалт хийчихнэ.Цөмийн цахилгаан станцын түлшийг ОХУ-аас уран баяжуулах замаар бэлдэж аваад АНУ-аас худалдаж авсан цөмийн реактороо цэнэглээд байвал улстөр болоод эдийн засаг, технологийн хувьд бэрхшээлгүй болох байх даа.

Цөмийн эрчим хүч ашиглах тухай Монгол улсын хуулийг нэн даруй батлан гаргах шаардлагатай гэсэн байр сууриудад Òа ямар хариулт өгөх вэ?

Өнгөрсөн жилийн зургадугаар сараас Цөмийн энергийн тухай хууль хэрэгжиж эхэлсэн. Гэхдээ цөмийн энергийн хуулийн агуулга нь ураны лицензийн тал руугаа голлосон. Тэгэхээр үүнийг цөмийн эрчим хүчний тухай биш, ураны лицензийн тухай хууль гэж яриад байгаа. Огт өөр хуулийг лицензийн тухай хуультай хольчихсон. Нэгдүгээрт, Цөмийн энергийн хууль гэдэг нь Монгол улсад цөмийн эрчим хүчийг яаж ашиглах ёстой юм, ашигласны дараа ямар арга хэмжээ авах хэрэгтэй вэ гэдгийг маш ойлгомжтойгоор тусгасан байх ёстой.
Хоёрдугаарт, цацраг идэвхит ашигт малтмал, цөмийн энергийг ашиглах төрийн бодлого ерөнхийдөө гарчихсан. Цөмийн энергийн газар байгуулагдаад жил гаруй болж байна. Энэ хугацаанд Цөмийн энергийн хууль, Цацраг идэвхит ашигт малтмал, цөмийн энергийг ашиглах төрийн бодлого гарчихсан. Бодлогын талаасаа нөхцөл нь бүрдэж л байна.

Цөмийн цахилгаан станц барьсны дараа тэнд бэлтгэгдсэн нарийн мэргэжлийн боловсон хүчнүүд ажиллаж таарна. Манай улс энэ тал дээр боловсон хүчнээ хэр бэлдэж байгаа вэ?

Цөмийн цахилгаан станцад цөөн тооны цөмийн мэргэжилтэн ажилладаг. Ихэнхдээ дулаан, цахилгааны инженерүүд л байдаг юм. Японы Цөмийн эрчим хүчний таван том сургуулийн эрдэмтэдтэй бид уулзаж байсан. Тэд “Монгол улсад цөмийн цахилгаан станц баригдвал монгол хүмүүс л ажиллана” гэж хэлдэг. Тэгэхээр бид энэ чиглэлд боловсон хүчнээ сайн бэлдэх ёстой. Өнөөдөр манай сургуулиас нэг жилд цөмийн технологийн чиглэлээр 15 хүн л суралцаж төгсөж байна. Ирэх жилээс дахиад 25 оюутныг нэмж элсүүлнэ. Жилийн дараа гэхэд нийтдээ 50 хүн цөмийн технологийн чиглэлээр суралцах юм. Мөн гадаадын өндөр хөгжилтэй орнуудад цөмийн технологи, ураны геологийн чиглэлээр оюутан бэлтгэж эхлээд байна.

Эцэст нь нэг зүйлийг онцолж хэлэхэд, өнөөдөр томоохон уурхайнуудын дэргэд цахилгаан станц барьж эхлээд байгаа. Энэ нь нэг талдаа сайн хэрэг боловч нөгөө талдаа тэр уурхайг ашиглаад дуусахад цахилгаан станцын хэрэглэх норм нь бас дуусна. Гадны уул уурхайн компаниудад Монголд цөмийн цахилгаан станц барьж өгье гэсэн сонирхол огт байхгүй. Тиймээс бид өөрсдөө л энэ тал дээр анхаарал тавьж ажиллах хэрэгтэй. Монголд цөмийн цахилгаан станц барихгүй юм бол бид өөрсдөө уран гэж хошуураад гүйгээд байх хэрэггүй л дээ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS


Ц.Даваацэрэн: Зэс хайлуулах үйлдвэрийн байршлыгбүсчилсэн хэлбэрээр Эрдэнэт, Сайншанд гэж тогтоож болно


Ашигт малтмалын газрын Уул уурхай, судалгааны хэлтсийн дарга Ц.Даваацэрэнтэй “The Mongolian mining journal”-ийн сэтгүүлч Г.Идэрхангай ярилцлаа.

-
Зэс хайлуулах үйлдвэрийг хаана барих нь өнөөдрийн маргаантай сэдэв болоод байна. Ашигт малтмалын газар Эрдэс баялаг, эрчим хүчний яамтай хамтран энэ чиглэлд тодорхой судалгаанууд хийж байгаа. Судалгааны ажил хэр явцтай байна вэ?

-Зэс хайлуулах үйлдвэр барихыг УИХ ерөнхийдөө дэмжээд байгаа. Тиймээс Эрдэс баялаг, эрчим хүчний яам Ашигт малтмалын газартай хамтран энэ ажлын хүрээнд Зэс хайлуулах үйлдвэрийг хаана баривал оновчтой юм, барилаа гэхэд дэд бүтэцтэйгээ хэрхэн холбогдох, цаашлаад тээвэрлэлт, борлуулалт нь зах зээлтэйгээ хэрхэн уялдах вэ гэдэг дээр судалгаа хийж байна. Энэ бол Засгийн газрын явуулж байгаа маш том бодлого. Судалгааны ажил эцсийн шатандаа орох болоогүй. Одоогоор бид ерөнхийдөө гурван хувилбарыг сонгоод байгаа. Дорноговь аймгийн Сайншанд хотод аж үйлдвэрийн парк байгуулж, тэндээ Зэс хайлуулах үйлдвэр барих шаардлагатай гэсэн чигийг Барилга, хот байгуулалтын яам өгч байгаа.

Гэхдээ Сайншандад хэд хэдэн том үйлдвэр барихаар бол усны хангамж болоод эрчим хүчний асуудлыг эн тэргүүнд шийдэх ёстой болно. Энэ талын тооцоо судалгааг хийж байгаа ч тэнд яг ямар хүчин чадалтай үйлдвэр барихыг одоогоор тодорхойлж чадаагүй байна. Хамгийн гол нь Сайншандад усны нөөц байна уу. Усгүй бол үйлдвэрлэл явагдахгүй шүү дээ.

-
Сайншандын аж үйлдвэр цогцолборт шаардагдах усны хэрэгцээг Хэрлэн мөрнийг тусгай сувгаар татах замаар шийднэ гэсэн байр суур хүчтэй сонсогддог. Энэ үнэхээр бодитой шийдэл болж чадах болов уу?

-Хэрлэн мөрнөөс ус татуулахгүй гэж улстөржөөд байгаа шүү дээ. Нэг жишээ хэлье. Хятадууд Шивээ-Овоогийн нүүрсний уурхайг түшиглэн томоохон цахилгаан станц барихаар манай талтай гэрээ хэлэлцээрээ хийчихсэн. Гэтэл өнөөдөр Шивээ-Овоод цахилгаан станцаа барьж чадахгүй байна. Өнөө л усны хангамжтай холбоотой асуудлаас болоод. Уг нь Хэрлэн мөрнөөс Шивээ Овоо руу суваг татна гэж баахан судалгаа шинжилгээ хийж байсан ч улстөржилтөөс болоод энэ ажил саатчихсан. Цахилгаан эрчим хүчний эх үүсвэрийг яаж шийдэх нь бас тодорхойгүй. Шивээ-Овоогийн цахилгаан станцын ажил ингэж гацаж байгаа юм чинь Сайншанд руу ус татна гэдэг хэцүүхэн л санагдаж байна.

-Зэс хайлуулах үйлдвэр байгуулах тухай тогтоолын төслийг УИХ саяхан баталсан. Тогтоолын төсөл тусгаснаар бол Зэс хайлуулах үйлдвэрийн ТЭЗҮ-г зургаан сарын хугацаанд багтаан боловсруулж, улмаар ирэх оны дөрөвдүгээр сараас барилгын ажил эхлүүлэх юм байна. Ашигт малтмалын газрын хувьд энэ тогтоолын төсөлд хэр ач холбогдол өгч байна вэ?
-Төрөөс баримталж байгаа бодлогын хувьд бол зөв. Гэхдээ үүнээс өмнө уул уурхайн салбар дахь төрөөс баримтлах бодлого үндсэндээ алдагдсан байсан. Геологи, уул уурхайн салбар 1996-2008 он хүртэл цэвэр биеэ даасан, хариуцсан мэргэжлийн яамгүй явж ирсэн. Энэ нь манай геологи, уул уурхайн салбарын ирээдүйд ямар ч бодлого, төлөвлөлтгүй явахад хүргэж, их ч цаг хугацаа алдсан. Харин 2008 оны сонгуулиас хойш уул уурхайн салбараа хариуцсан мэргэжлийн яамтай болж, бид энэ хүрээнд тодорхой судалгаа шинжилгээ хийх боломжтой боллоо. Гэхдээ бид өнөөдөр юунд ч бэлэн биш байна. Энэ том бүтээн байгуулалтад байшин барих гэж байгаа юм шиг хөнгөн хуумгай хандаж болохгүй ээ. Тодорхой хугацаа шаардах ажил шүү дээ.
Ер нь Эрдэс баялаг, эрчим хүчний яам, Ашигт малтмалын газар хоёр дангаараа энэ ажлыг эцсийн байдлаар тодорхойлоход хүндрэлтэй. Би юу хэлэх гээд байна вэ гэхээр Уул уурхайн хүрээлэн ч юм уу, эрдэмтэн мэргэдийг энэ том ажилд татан оролцуулж санал бодлыг нь тусгах ёстой. Түүнээс гадна Зэс хайлуулах үйлдвэрийн талаар ерөнхий баримжаа гаргасны дараа тендер зарлаж, улмаар ажлыг гүйцэтгэх компаниудад зураг төсөл зохиох боломж олгож, нэг үгээр өөрсдөд нь сонголт хийх гарц гаргаж өгөх хэрэгтэй. Ганц зэс хайлуулах үйлдвэр ч биш, металлургийн цогцолбор, алт цэвэршүүлэх үйлдвэр, коксын үйлдвэр барихдаа заавал шинжлэх ухааны үндэстэй, мэргэжлийн хүмүүсийн үгийг сонсмоор байна.

Эрдэс баялаг, эрчим хүчний яам дэргэдээ Шинжлэх ухааны байгууллагагүй байсан цагт зөв бодлого боловсруулж чадахгүй. Тийм учраас Геологи, уул уурхай, эрдэм шинжилгээний хүрээлэнг дэргэдээ яаралтай байгуулах ёстой. Түүгээрээ дамжуулж уул уурхайн чиглэлийн судалгааг өндөр түвшинд хийж ТЭЗҮ-ийг боловсруулдаг байвал хаа хаанаа ашигтай л даа.

Том том үйлдвэр барина гэдэг одоо байгаа хэдхэн мэргэжлтний хийдэг ажил биш. Орос, Хятад зэрэг улсад уул уурхайн судалгааны томоохон хүрээлэнгүүд маш идэвхитэй ажиллаж байдаг. Тэд яг ямар хүчин чадалтай, дэд бүтэцтэйгээ хэрхэн уялдсан үйлдвэр барих вэ гэдгийг маш нарийн тодорхойлж гаргаж өгдөг. Наад зах нь Зэс хайлуулах үйлдвэрээс ихээхэн хэмжээний хүхрийн хүчил ялгарч байдаг. Энэ бол үнэхээр том асуудал учраас урьдчилсан судалгааг өндөр түвшинд хийх ёстойг гэж би хэлээд байгаа юм.

-Байгаль орчны экологи талаас нь бодолцож үйлдвэрээ байгуулах хэрэгтэй гэж Та хэлж байна уу?

-Тийм ээ. Үйлдвэр барьж болно. Хамгийн гол нь байгаль орчинд хал багатай талаас нь бодолцож шийдвэр гаргах ёстой. Нүүрс угаах үйлдвэр гэж ярьдаг. Гэтэл угаасан нүүрснээс ямар их тоосонцор гардаг билээ. Дээр нь их хэмжээний хаягдал гарна. Хаягдлын аж ахуйтай холбоотой асуудлыг маш нарийн тооцож шийдэхгүй бол нутаг дээрээ баахан хаягдалтай үлдчих вий дээ. Эрдэнэтийн уулын баяжуулах үйлдвэрт тулгараад байгаа нэг том бэрхшээл бол цагаан тоос. Германы мэргэжилтнүүд цагаан тоосыг судалж байна. Эрдэнэтийн цагаан тоос хаягдлын аж ахуй, хуурайшилт хоёроос үүсч байгаа юм. Баяжмалаа угаагаад гаргасан цутан маягийн хаягдал хуурайшаад ирэхээр асар нарийн тоосонцор болдог. Удахгүй Эрдэнэтийн цагаан тоос гэдэг шиг Тавантолгойн хар тоос гэж ярих байх.
Зэс хайлуулах үйлдвэрээс гардаг хүхрийн хүчлээ бүтээгдэхүүн болгох тал дээр анхаарах хэрэгтэй. Дан хүхрээрээ байгаад байвал байгаль орчинд асар их хор хохиролтой эд.

-Хүхрийг агаарт цацалгүй авч үлддэг технологиудыг Монголд нэвтрүүлэх боломжтой гэж зарим мэргэжилтэн ярьдаг?
-Хүхрийн хүчил бол жижиг асуудал биш. Хэдий хэмжээний хүчин чадалтай үйлдвэр барина төдий хэмжээний хүхрийн хүчил ялгарна. Мэдээж хүхрийн хүчлийг боловсруулдаг технологиуд байгаа. Гэхдээ тэр хүхрийн хүчлийг ашиглаж фосфорийн бордоо хийлээ гэхэд зах зээл нь хаана байгаа вэ. Өнөөдөр хэн ч энэ зах зээлийг судлаагүй л байна.
Хөвсгөлийн Бүрэнхааны фосфоритын ордыг ашиглана гэж ярьдаг. Гэхдээ ашиглалт явуулах талын шинжлэх ухааны үндэстэй тайлбарыг яг таг хийсэн зүйл одоогоор алга. Фосфоритын ордод олборлолт хийх үед их хэмжээний тоосжилт үүснэ. Тоосжилт мэдээж Мөрөн хотын иргэдэд сөргөөр нөлөөлж магадгүй. Үнэхээр фосфоритын ордыг өндөр технологиор ашиглавал хор хөнөөл багатай тусч болох ч үүнийг мөн л шинжлэх ухаан талаас судалгаа хийж байж хортой, хоргүйг нь эцэслэн тогтооно.

-Монголд хоёр Зэс хайлуулах үйлдвэр барих уу, эсвэл нэг байх нь дээр үү. Судалгаа хийх явцад аль нэг хувилбар нь оновчтой, тодорхой болох уу?

-Эрдэнэтийг түшиглэсэн Зэс хайлуулах үйлдвэр барих ёстой гэсэн хувилбар бий. Бас Оюутолгой, Цагаан суваргын зэсийн баяжмалыг хайлуулдаг үйлдвэрийг Сайншандад баръя гэсэн хувилбар зонхилж байна. Зэс хайлуулах үйлдвэр хоёр байх уу, нэг байх уу гэдгийг Ажлын хэсгийнхэн л шийднэ. Эцсийн дүндээ Зэс хайлуулах үйлдвэрийн хүчин чадал, боловсруулах хэмжээнээс шалтгаалж шийдэгдэх болов уу. Бүсчилсэн хэлбэрээр Зэс хайлуулах үйлдвэрийн байршлыг Эрдэнэт, Сайншанд гэсэн байдлаар тогтоож болох юм. Мөн Оюутолгой, Цагаан суварга гээд үйлдвэр тус бүр дээр нь зэс хайлуулж болох ч энэ нь эдийн засгийн хувьд тийм ашигтай байж чадах эсэх нь одоогоор тодорхойгүй. Ашиггүй үйлдвэрлэл явуулж болохгүй учраас эхлээд ТЭЗҮ-гээ сайн боловсруулах шаардлагатай. Оюутолгойн ТЭЗҮ шиг юм хийчихэж болохгүй байх. Бид Францын нэг томоохон компанитай хамтран стратегийн орд газруудад үнэлгээ хийх, уул уурхайн түүхий эд боловсруулах талаар судалгаа хийж байна. Энэ ажлыг хийх явцад бидэнд Уул уурхайн чиглэлийн шинжлэх ухааны байгууллага маш их үгүйлэгдэж байсан.

-Уул уурхайн бодлогын судалгааны байгууллагыг яаралтай байгуулъя гэсэн санаанаас үүдээд өнөөдөр Монголын төмөр замын салбарт хамгийн их дуулиан дэгдээгээд байгаа өргөн, нарийн царигийн асуудлыг танаас асууя. Төмөр замын асуудалд мөн л шинжлэх ухааны үндэслэлтэй, нарийн тооцоо судалгаагаар хандах ёстой биз?

-Миний хувьд төмөр замын өргөн, нарийн царигийг аль боломжтой хувилбараар нь хийх ёстой гэж боддог. Заавал өргөн цариг гэж туйлширсан байдлаар хандмааргүй байна. Зарим хүмүүс өргөн, нарийн царигийг Үндэсний аюулгүй байдалтай холбож тайлбарлаад байдаг. Үнэхээр Үндэсний аюулгүй байдал ярьж байгаа л юм бол хоёр том гүрний нэг нь аюултай, нөгөө нь аюулгүй гэж хэлж болохгүй шүү дээ. Ялангуяа цэрэг дайны талаас нь тайлбарлаж болохгүй. Миний бодлоор хөндлөн төмөр замыг өргөн царигаар, бүр шаардлагатай бол нарийн царигтай төмөр замыг нь урд хөрш рүү тавих хэрэгтэй. Нүүрсний зах зээл Хятадад л байгаа. Өөр газар энэ их нүүрсийг худалдаж авна гэдэг хэцүү. Жишээ нь, Хятад хилээ хаачих юм бол Нарийн сухайтын нүүрсний ордод олборлож байгаа компаниуд хэн ч биш болно. Тэгэхээр төмөр замын царигийг зах зээлтэй уялдуулж өгөх хэрэгтэй. Төрийн зүгээс зах зээлд нь хяналтаа тавиад тодорхой хэмжээний татвар авч болно. Харин борлуулалтад нь хязгаар хамаагүй тавьж болохгүй байх. Баялгаа мэдээж экспортод зах зээлийнх нь үнээр гаргах хэрэгтэй байгаа юм.

Жишээ хэлэхэд, манай Замын-Үүдээс Сэлэнгээр дайрсан ганц төмөр зам байдаг. Үүнийгээ бид Ази, Европыг холбосон төмөр зам болно гэж олон жил ярьж байна. Ярьсаар байтал урд хөршийн хилийг дагуулаад, Хятадын төвөөс Өрөмч рүү, Өрөмчөөс Казахстан руу чиглэсэн төмөр зам татаж байна .Казахстаны нутаг дэвсгэр дээгүүр нарийн царигтай төмөр зам нэвт гарна. Казахстан нарийн төмөр зам тавих төслөө боловсруулаад ажлаа эхлүүлчихлээ. Ингээд Хятад манайхаар биш Казахстанаар дамжуулаад Европтой холбогдож байна. Шивээ хүрэн, Гашуун сухайтын төмөр замын хөрөнгө оруулалтын асуудал хэдийнэ шийдэгдчихсэн. Гэтэл үүнийг Засгийн газар шийдэж чадахгүй байна шүү дээ.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS


TACKLING ISSUES AS THEY ARISE IS BETTER THAN STUBBORNLY FOLLOWING A PREDETERMINED PLAN

D.Zorigt tells G.Iderkhangai that the first priority of his Ministry of Mineral Resources and Energy is to set up Erdenes Tavan Tolgoi and to see that it works as an internationally competitive company, belying popular fears that a State-owned entity will not deliver the goods.


How is your Ministry preparing for all the issues relating to Tavan Tolgoi that Parliament will be asked to discuss in the Autumn session?

The absolutely first job is to establish Erdenes MGL’s subsidiary Erdenes Tavan Tolgoi so that mining can begin without any further delay. The Government has other tasks like arranging for the free distribution of 10% share of Erdenes Tavan Tolgoi to citizens, selling 10% more to national companies at a nominated price, and offering another 30% on foreign and local stock exchanges. Apart from this, the present feasibility study on Tavan Tolgoi will be reviewed by international organizations and local experts. Once the revised study is ready, mining should start immediately.

State-owned enterprises do not have a reputation for efficiency and profitability. Will this be the same in the case of Erdenes Tavan Tolgoi?

Yes, that popular perception is there, and not unjustly so. However, we shall be guided by experience. We shall have better results if we follow international practice carefully. There should be transparency in selecting the management team, and professionals with international experience should be chosen. Once the team issues the public shares of Erdenes Tavan Tolgoi, the company will run well.

Of course, we shall have to lay the groundwork before that public offer. We shall be advised by international entities such as McKinsey on the best way to go to a stock exchange.

The impression has been created that selection of a foreign company to operate the mine will follow the Government of its country agreeing to some preconditions laid down by the Mongolian Government. How far are China and Russia from doing so?

Our Ministry has nothing to do with any such preconditions. Our priority is to start work on a project that will draw international attention and respect. Of course, the Government should study issues related to transit transport, advance payment and such things before offering terms to the investor. Preconditions will be discussed once the location and timing of the mining operation are clearer.

A transit transport agreement is very important for delivering the coal to foreign markets at the best price. How far are we from reaching such an agreement that offers benefits to us?
Parliament’s approval of the national railway policy has been a very important step. The proposed mega railway will allow us access to more sea routes and to choose the most competitive ones. The competitiveness of our exports will depend on what price we charge for them after meeting production and transport costs, apart from other costs. This makes cheaper transit transport facilities very important.

Will you clarify this a little?

The agreed transit transport tariff should be valid for a long term. The aim is to make our export commodities more competitive than Russia’s and China’s, so the tariff must be stable to enable us to plan for years together.

There are several other issues in transit transport. Will the coal be carried in open wagons?

You are right. Many things, big and small, will have to be solved apart from rates of transport when we negotiate transit agreements. Open wagons is one, export tax is another. We shall, of course, argue that anything covered by a transit transport agreement should be exempt from paying any export tax.

The railway policy applies to only domestic issues. Does it cover areas like accessing the most convenient ports for offering the commodity on international markets?

The choice of ports will never be easy for the Transportation Ministry. Our Ministry has no role in this.

What are you doing to determine the category of the coal?

Work has begun. A coal washing plant is being built inUkhaa Khudag, where Energy Resources is doing the mining. Washed coal is sold at a better price. We shall also use new technology to mix high grade coal with medium quality, so that better use is made of the deposit as a whole. Our policy is one of maximum utilisation, letting nothing be wasted. I do not see much merit in deciding everything beforehand and then sticking to it. We shall certainly have a general long-term vision and goal, but once we begin, there must be freedom to improvise, to respond to situations as they emerge. Deciding everything in advance is a sure prescription to failure. Personally, I’m happy to have an open mind.

International investors can be attracted only after an evaluation of the deposit is made according to international standards. Do we need a more thoroughly done feasibility study?

The first feasibility study of Tavan Tolgoi was done in the 1980s and this was revised once after 2000. This covered a large area of what is now Energy Resources’ territory. Erdenes MGL has also updated this. Thus we cannot say that there is no feasibility study of the deposit. But I accept that certain modifications will be necessary to work with an investor in a part of the deposit.

What about the reserves of Tavan Tolgoi? Are they confirmed?

They are. The figure was confirmed by Mongolian and Soviet experts in 1988. However, we shall carry out a comprehensive review of this and reach a figure attested by international standards. Quite some work has already been done to get the reserves updated according to the Australian JORC standards. There is a possibility that the final figure will place the reserves at higher than the presently accepted is 6.4 billion tons. Application of Canadian standards showed the reserves were over 7 billion tons, of which 3 billion tons were coking coal.

More exploration will be done, especially in the eastern areas of Shar Tolgoi and Bor Tolgoi, before arriving at the final figures to be incorporated in the feasibility study. As your journal is read by professionals, they will understand what I am talking about. When Erdenet began, the estimated confirmed reserves reserve at 8 tons was 4 million tons of copper and molybdenum. Later exploration put confirmed reserves at 8 tons and also indicated probable reserve. This happened after Erdenet had been in operation for 10 years. In the same way the feasibility study for Tavan Tolgoi can be updated by adding the confirmed reserve of Tsanh and Bor Teeg areas. Further exploration can always be made.

Parliament has not favoured the division of Tavan Tolgoi into two parts, instead asking Erdenes Tavan Tolgoi to fully own the entire deposit. In what way is this an improvement?

The Government has to implement whatever decision is taken by Parliament. The present decision gives us the opportunity to promote national entrepreneurs, and to set up a national company with international competitiveness.

Would the subsidiary status of Erdenes Tavan Tolgoi restrict its role and effectiveness?

No. It will have the same legal status as a license holder. Its board will be constituted according to law and it will abide by the provisions of the Human Development Fund law and other such laws. I repeat that Erdenes Tavan Tolgoi will become a company to be reckoned with internationally. We shall not make the mistakes we made earlier with State-owned companies. Its shares will be assets to the people. It will be run efficiently and transparently and will be a model of prudent corporate management.

You say 30% of the company’s shares will be offered on foreign and local stock exchanges. Can our poorly developed stock exchange keep pace with foreign stock exchanges?

The first shares will be offered to Mongolian nationals and business entities. A similar practice was followed by the Australian telecommunication monopoly company Telstra. Limting foreign participation to 30% is also nothing new. But yes, our stock exchange has to be expanded and upgraded. The Government is in the process of selecting a management team to develop the stock exchange to an international level.

Has Parliament laid down any guidelines on how to choose from among the international bidders for Tavan Tolgoi?

Parliament has said the investor in Tavan Tolgoi should be selected through an open bid. The revised feasibility study will be given to the foreign consortiums and then they will be asked to make open bids. This does not have to be very soon. First, the national company has to be set up and begin mining operation, and then shares offered on local and foreign stock exchanges.

Parliament has said the agreement with the investor in Tavan Tolgoi will be for 15 years, not 30. How wise is this?

Parliament will review this when it receives the draft investment agreement for discussio

How difficult will it be to adopt international standards in urban planning, construction of factories, developing infrastructure etc.?

Parliament has emphasized the need to adhere to international standards. This is a basic requirement if Mongolia is to be like some other countries with rich mineral resources like, for example, Canada, Australia, or the Arab states. Of course our Ministry does not have the responsibility for all the work. But as far as we are concerned, we have noted our similarity with Canada and Australia regarding the primacy of natural resources, the political system and population density Our Ministry will be preparing a feasibility study of major strategic deposits according to international standards, with help from the World Bank, which will soon name its consultant. Not that we have no experience of preparing perfectly adequate feasibility studies on our own, particularly in mining. But we plan to take no chances with international acceptability.
Not all mining camps in the country meet international standards. This has to change. We also do not have satisfactory regulations on taking over mining operations from a company if the need arises, and on closure procedures. It may take two years to bring all this up to international standards. The other related ministries responsible for road and urban development etc. also will have to comply with international regulations.

Let us move to a personal aspect. Congratulations on being included among those who made the most impact on the nation’s economy in the first half of the year in an opinion poll jointly conducted by MMJ and the Press Institute.

Thank you. The sector for which I am responsible has made me a subject of media attention.

What recent decisions have had the most impact on our economic development?

The Concession law is one of the most important, and I must thank the head and all members of the working group who initiated this law. This law will lead to a major improvement in the economic legal environment. Several banking laws have been very bold, like the recent one amending the Government guarantee to bank depositors.

The initial steps on Tavan Tolgoi are also important. The Parliament resolution will prove to be instrumental in starting mining there. And of course, the railway policy has to be mentioned. Politics finally gave way to economics and Mongolia now has a truly 21st–century policy.

What significant decisions failed to have the desired effects or have created public confusion?

The compensation law comes to mind. I would not go so far as to say that it has been unsuccessful, but it has resulted in a lot of confusion. It is not clear who should apply for compensation and also who should pay it. The principles behind the law are important, but the implementation mechanism has been unclear. It is also a pity the draft on structural changes in the banking sector was never submitted to Parliament.
A draft setting out terms for foreign investment in specific strategic sectors has been pending before Parliament since last year. Its legal content is very good, protecting against unwanted foreign participation in strategically important sectors and allowing the State a larger share in ownership. It is modelled on Australian and German laws and its adoption would be a big step in the development of our strategically important sectors.

  • Digg
  • Del.icio.us
  • StumbleUpon
  • Reddit
  • RSS